affiarnar.bloggar.is
eftirköstArnfríður Arnardóttir
Fátt er verra en verða vitni að því þegar menn verða sér til skammar. Þá fæ ég það sem vinkona mín kallar aumingjahroll og það er ekkert skemmtileg upplifun. Ekki er betra þegar maður sjálfur verður sér til skammar og þó vissan um aumingjahrollinn sem fylgir í kjölfarið sé til staðar þá er eins og maður læri aldrei af reynslunni. Fátt er því meira niðurbrjótandi en að koma sér í svona aðstöðu og því hef ég mikið hugsað um áhrifin sem svona uppákomur hafa í raun á sálartetrið. Hvaða áhrif hafði það til dæmis á mig þegar ég keyrði með innkaupakerru af fullum krafti aftan á vinkonu mína í röðinni í Nettó, og sá um seinan að þetta var alls ekki hún? Eða þegar Hafdís vinkona manaði mig til að flauta á gangandi vin sin svo hann hentist út af gangstéttinni og kórónaði svo allt með því að garga á mig að gefa allt í botn og forða mér hið snarasta því hún hefði aldrei séð þennan mann áður, og ég á eina ljósbláa BMWinum á Akureyri! Já ekki var uppákoman betri í Hvammshlíð þegar bekkjarbræður dóttur minnar hrekktu vinkonu hennar svo illilega að mínum manni var nóg boðið og elti sökudólgana uppi og hótaði að taka ærlega í þá ef þeir gerðu eitthvað í líkingu við þetta aftur. Eins og öllum góðum mæðrum sæmir mættu mæðurnar með synina til að láta þá biðjast afsökunar, sem var jú í sjálfu sér frábært, en eitthvað vafðist fyrir annarri þeirra þetta að Elli hafði hótað að taka í þá, líkamlegar hótanir væru ekki viðunandi á okkar tímum. Ég gekk strax í að miðla málum, og benti frúnni á að það hefði aldrei verið meiningin að skaða drengina líkamlega, það væri alveg hægt að taka hressilega á krökkum án þess að nokkuð á þeim sæist, við hefðum oft gert þetta þegar ég var að vinna í Brekkuskóla og það með góðum árangri! Áttaði mig ekki á misskilningnum fyrr en ég sá skelfinguna í orðlausu andlitinu sem fylgdi eiganda sínum sem hraðast út úr þessu lastabæli. Var hálf aum yfir þessu nokkurn tíma, en hvorki synir né mæður virðast hafa hugsað meira um þetta því þau sáum við aldrei aftur. Var komin á þá skoðum um tíma að best væri að ganga í einhverskonar félagsskap sem gæti verndað mig frá og fyrir þeim sárindum sem fylgja því að verða sér til skammar, til dæmis gerst votti eða eitthvað, en áttaði mig svo á að heill hópur, jafnvel þjóðin öll getur orðið sér til þvílíkrar skammar að varla grær um heilt þó líði ár og öld, en gerir samt sömu vitleysuna aftur og aftur. Hver vill til dæmis ekki gleyma þessu með gleðibankann um árið, sextánda sætið og allt það. Greinilega lærum ekki svo glatt af þeim mistökum eins og sannaðist nú bara um síðustu helgi. Teljum okkur laus við fordóma en hrúgum útlendingum saman í bílskúrsræksnum, jafnvel tugum saman, sendum Líonsí út á guð og gaddinn í staðinn fyrir júróvissión, hvað segir það um okkur, verðum okkur laglega til skammar þegar hún slær í gegn! Las um daginn á netinu grein um væntanlega endurkomu Messíasar þar sem fullyrt er að hann muni fæðast í fjarlægu landi , miðað við fyrri fæðingu að sjálfsögðu, við slæmar aðstæður, fæddur af móður sem flúið hefur föðurlandið. Hugsið ykkur bara ef þetta fjarlæga land væri Ísland, það væri ekki til að hreykja sér af næstu tvöþúsund árin ef jólaguðspjallið lýsti fæðingu frelsarans í hrörlegu iðnaðarhúsnæði við Fiskislóð 17 Hafnarfyrði, innan um 30 aðra erlenda verkamenn því ekki var rými fyrir þá í almennilegum mannabústöðum. Og til að kóróna skömmina, á dögum Ólafs F Magnússonar! Hvernig færi það með þjóðarsálina, ég bara spyr? Ef einhver kann góð ráð við eftirköstum skammarlegrar hegðunar þá lýsi ég hér með eftir þeim því ég er alveg ráðalaus!Athugasemdir
1
friðrik dagur skrifar:
Góður!!!
29. febrúar 2008 klukkan 16:24
2
Áslaug skrifar:
Frábær lýsing á líðan minni í gegn um tímann. Er ekki enn hætt að verða mér til skammar. En hérna bara þekkja mig svo fáir.
Góða helgi elsku systir. Þín stóra systir Áslaug
Góða helgi elsku systir. Þín stóra systir Áslaug
29. febrúar 2008 klukkan 17:25
4
Malla frænka skrifar:
Hvaða hvaða, gleðibankinn ER gott lag !!! Og búningarnir ekkert svo slæmir (roðn...) Búin að skrá soninn í skóla næsta vetur, hvar endar þetta jarðlífi ??? Vonandi bara ekkert á næstunni, tihi. Kv. Malla
29. febrúar 2008 klukkan 22:49
5
Guðbjörg mákona skrifar:
Byrja nú á að óska þér til hamingju með kallinn þinn, og takk fyrir síðast. Bloggið þitt er skemmtilegt og verður örugglega eitt af þessum föstu daglegu verkum að lesa og fylgjast með sögunum þínum. En ég man (og örugglega fleiri) eftir að hafa farið í sunnudagskaffi á Selfoss ;-) hér um árið!!!!!! En haltu áfram með sögurnar þína og þá getur þú kannski tekið við af Ellýar bloggi og farið að selja það ;-) bara djók. kv mákona.
02. mars 2008 klukkan 18:31
6
Arnfríður Arnardóttir skrifar:
Já það eru nú ekki margir sem setja heilan matsölustað á hausinn eins og við Helgi svili gerðum um árið þegar við tæmdum kaffihlaðborðið á Selfossi.... er alltaf smá flóttaleg þegar ég keyri þar í gegn..
02. mars 2008 klukkan 21:42
7
Kristín E. skrifar:
Til lukku með afmæli Ella í gær, þú skilar kveðju til hans frá okkur :o)
kv
Kristín, Siggi, Ingibjörg og Þorlákur
kv
Kristín, Siggi, Ingibjörg og Þorlákur
03. mars 2008 klukkan 14:24
8
Þorgerður skrifar:
Kveðja til Ella frá Fjallalindarliðinu!
Bráðnauðsynlegt fyrir síflissis systurnar að geta helgið að klaufalegum athöfnum ættingjanna, og þeirra eigin auðvitað. Sé þig alveg fyrir mér með innkaupakerruna... Get heldur ekki gleymt camenbert-athugasemdum Áddu og mörgu fleiru!!
Held áfram að fylgjast með skemmtilegu bloggi...
Bráðnauðsynlegt fyrir síflissis systurnar að geta helgið að klaufalegum athöfnum ættingjanna, og þeirra eigin auðvitað. Sé þig alveg fyrir mér með innkaupakerruna... Get heldur ekki gleymt camenbert-athugasemdum Áddu og mörgu fleiru!!
Held áfram að fylgjast með skemmtilegu bloggi...
03. mars 2008 klukkan 19:35