Stefmi ótrauð að því að skrásetja fleiri hrakfallasögur þeirra hjóna, sem munu njóta nafnleyndar, eða þannig.... Vonandi hafa fleiri jafn gaman af og ég, því eins og Magga bendir á, þá lífga svona karakterar verulega upp á tilveruna.
affiarnar.bloggar.is
sumir eru seinheppnari en aðrirArnfríður Arnardóttir
Merkilegt hvað sumir eru alltaf seinheppnir meðan lífið virðist leika við aðra. Einföldustu atriði geta þannig þvælst fyrir þeim seinheppnu með ófyrirsjáanlegum afleiðingum eins og sannaðist á vinafólki okkar hér um daginn. Ekki var nú verið að mæðast í mörgu eins og hjá systur minni, heldur ætlaði þetta ágæta fólk að skreppa hingað í kaffisopa eitt kvöldið sem er nú ekki flókinn gjörningur þar sem þau búa hér rétt hjá. Nema hvað, þau hringja sem sagt og tilkynna að þau séu bara um það bil að stökkva út í bíl og bruna hingað. Svo líður og bíður en ekki koma þau skötuhjúin. Loks heyri ég þó heilmikinn fyrirgang, sérstaklega í frúnni sem rúllar hér inn um forstofudyrnar í óstöðvandi hláturskasti, en bóndinn heldur snautlegur. Ástæðan var jú að þau lentu í frekar óvenjulegum vandræðum, eða réttara sagt bóndinn. Þau voru sem sé á útleið, frúin snögg út og startar bílnum sem stóð við húshornið, en bóndinn eitthvað seinni til. Svo líður og bíður en ekki kemur karlinn svo frúnni fer nú að leiðast biðin, róast þó þegar hún greinir milli trjánna hreyfingu á tröppunum framan við húsið, sér svo að bóndinn er eitthvað að bauka þarna og talsverður fyrirgangur í karli, -en ekki kemur hann. Og hún bíður, og hún bíður... Að lokum gefst hún upp, snarar sér út og öskrar á karlfjandann að hunska sér af stað. Heyrist þá í karli ámátlegt væl og hróp á hjálp svo eitthvað var nú greinilega ekki eins og það átti að vera. Hafði hann þá blessaður lokað dyrunum á skóreimarnar sem voru óreimaðar , eins og alltaf, en að sjálfsögðu fastar við skóinn, og gat ekki losað reimarnar úr dyrunum hvernig sem hann reyndi að rífa þær og slíta, gat ekki opnað dyrnar því hann var lyklalaust, gat heldur ekki farið úr skónum því reimarnar hertu svo þétt að. Ef frúin hefði ekki farið að athuga um hann hefði hann líklega orðið úti á tröppunum, frosið fastur, tjóðraður við eigin útidyrahurð, hefði ekki einu sinni getað nagað af sér löppina í þessum stellingum. Já sumir eiga erfiðari dag en aðrir!Athugasemdir
2
Arnfríður Arnardóttir skrifar:
Stefmi ótrauð að því að skrásetja fleiri hrakfallasögur þeirra hjóna, sem munu njóta nafnleyndar, eða þannig.... Vonandi hafa fleiri jafn gaman af og ég, því eins og Magga bendir á, þá lífga svona karakterar verulega upp á tilveruna.
27. febrúar 2008 klukkan 08:41
3
Þórdís Arnardóttir skrifar:
Mig grunar hvaða ágætu hjón um er að ræða það koma bara engin önnur til greina hehe.
27. febrúar 2008 klukkan 08:45
4
Áslaug skrifar:
Aldrei lendi ég i svona. Líklega af því að ég mæðist í mörgu.Sumir eru bara seinheppnir. Eins og með hana Lovísu--aldrei stíða þeir Lovísu!!! Það er sko munur að geta sagt frá alvöru hrellingarsögum. Annars var ég frekar "heppin" áðan. Ætlaði í leikfimi í fyrsta sinn, og fann ekki húsið! Gafst upp þegar komið var tíu mín. fram yfir tímann!!! En fer í staðinn annað kvöld.--Hver er MP?-- Bestu kveðjur héðan úr þessum rokrassi.
Áslaug systir í útlöndum.
Áslaug systir í útlöndum.
27. febrúar 2008 klukkan 09:57
5
Kristín E. skrifar:
Kostuleg saga :o) sumir eru bara seinheppnari en aðrir, ekki spurning :þ
27. febrúar 2008 klukkan 12:32
6
Þorgerður skrifar:
Já... finnst eins og ég hefði getað lent í þessu líka! Ekki margir t.d. sem hafa þurft að fara til læknis með kúmen fast í hálskirtlinum á sér...
28. febrúar 2008 klukkan 12:56
MP