affiarnar.bloggar.is
Stöð 2 og the secretArnfríður Arnardóttir
Ég fyllist oft talsverðri sektarkennd þegar ég sest niður og stilli sjónvarpið á stöð 2. Fæstir í stórfjölskyldunni eru áskrifendur enda gallharðir Íslendingar sem hafna amerískum áhrifum og menningarleysinu sem þeir tengja óhikað við stöðina. Enda ástæðulaust að eyða peningum í annan eins óþarfa þegar íslenskt gæðaefni er í boði, blandað hágæða dönskum krimmum, breskum heimildaþáttum með Attenborró í fararbroddi og evrópsku fræðsluefni sem ekkert á skylt við öfgana í norðurálfu Ameríku. Ekki dregur úr sektarkenndinni þegar ég gríp fjarstýringu sem er þeim kostum gædd að geta stjórnað öllum tækjastaflanum sem við mér blasir á fína svarta háglans skápnum sem við hjónin keyptum til að hýsa öll herlegheitin, og stóri sjónvarpsskjárinn sem búið er að festa tryggilega á vegginn yfir skápnum eykur enn á sektarkennd mína yfir að láta endalaust undan kaupum á veraldlegum hlutum sem að mati skynsamra manna á ekkert skylt við lífshamingju eða lífsfyllingu. Stóri bróðir minn minnti mig oft á það hér á árum áður hversu vitlaust það væri að hafa stöð 2, þó hann gleymdi því alveg þegar enski boltinn var sýndur í beinni. Mig grunar þó að hann sé orðinn áskrifandi, enda starfandi í pólitík og því nauðsynlegt að hafa aðgang að sem flestum miðlum samtímans svo maður verði ekki sakaður um heimóttahátt eða þekkingarleysi. Það er líka miklu betri ástæða en ég hef! Eitt kvöldið eftir langan vinnudag, þvottastúss, eldamennsku og uppvask þá hendi ég mér í sófann í stofunni, læt fara vel um mig, teygi mig í fínu fjarstýringuna og ég laumast til að ýta á hnappinn fyrir stöð 2, þó ég viti að þar sé ekkert sem aukið getur þroska minn eða varpað skýrara ljósi á heimsmálin. Oprah! Af öllu þarf hún að vera á þessum tíma. Þó ég sé ekki mjög menningarlega sinnuð gangvart sjónvarpsefni almennt þá fer Oprah verulega í taugarnar á mér, hvernig er annað hægt? Manneskja sem telur það hámark hamingjunnar fyrir fátæka blökkumenn norður Ameríku að fá að fara í einkaþotu Johns Travolta og heimsækja hann á búgarðinn sinn sem nær yfir ámóta svæði og öll Skútustaðaafrétt. Líklega rétt þetta hjá Didda bróður, þetta er tóm tjara allt saman. Læt mig þó hafa það og dett inn í umræðu um nýjasta æðið í heiminum, the Secret! Fylgist spennt með, enda hvorki lesið bókina né séð myndina. Því lengra sem líður á þáttinn því kunnuglegra verður umræðuefnið, þar til upp fyrir mér rennur ljós. Djöfuls hálfvitar! Hefur þetta lið aldrei lesið Pollýönnu eða hvað? Í minni ætt lásu allir Pollýönnu og um hennar óendanlega jákvæða hugarfar. Ja, kannski ekki allir í ættinni, held að hvorki faðir minn né elsta systir hafi lesið Pollýönnu.. En hvað um það, þetta hefur verið mitt lífsmottó í áratugi, alveg sama hvaða hörmungar hafa dunið á, þá bara bretta upp ermarnar og hugsa jákvætt og allt verður æðislegt á ný. Kannski ekki alveg allt en mjög margt. Til dæmis þegar við Elli vorum nærri sett í gjaldþrotaskipti þó við skulduðum ekki neitt og viðurkennt væri að um mistök væri að ræða hjá hinu opinbera! Hugsið ykkur bara hvað við gátum nú verið glöð yfir því að við vorum alls ekki gjaldþrota, þó svo þetta hefði óendanlega mikil óþægindi í för með sér, næstum óendanlega leiðinlegt og óþægilegt.Núna eigum við hús og bíla og fullt fullt af dóti sem ættum örugglega ekki nema af því við hugsuðum eins og Pollýanna, eða í anda þeirra Secret manna. Að vísu unnum við líka eins og brjáluð, en hver gerir það ekki ? Já eða þegar ég lenti í slysinu, það hefði getað farið svo miklu verr... Alltaf hægt að finna sér eitthvað til að gleðjast yfir. Ég er að hugsa um að senda Opruh eintak af Pollyönnu og vita hvort hún er ekki til í að gera þátt um hana og benda henni á að þessi hugsun hafi alltaf verið mjög rík í minni fjölskyldu, það er, jákvæðni og bjartsýni á að allt fari á besta veg!Athugasemdir
2
Áslaug skrifar:
Ég hef sko líka lesid Pollíönnu, en bjartsýnin hefur líklega ordid eftir í búinu okkar, heima á háslaettu andans. Og biblíusagan um hana Mörtu, sem maedist í mörgu, komid í stadinn. Enda mikil maeda ad eiga bara fullkomna fjölskyldu og vera sjálf svona misheppnud. Enda bara fór ég til útlanda til ad vera ekki alltaf innan um famelíuna, og missi af Oprah í stadinn. Seinheppin ég!!!! Sendu kellingunni endilega söguna! Og hafdu tilvitnanir úr henni á blogginu af og til. Vona ad vinnuvikan verdi thér meinhaeg. Ástarkvedjur Áslaug systir í útlöndum.
10. febrúar 2008 klukkan 21:09
3
Þórdís Arnardóttir skrifar:
Já ef það væru nú allir jafn fullkomnir og ég hehe sem hef Pollýönnu alltaf til hliðsjónar sérstaklega í þessum fj... snjó og kulda sem kom á eftir fj. rigningunni. Hummm... pabbi blessaður er nú bara búinn að vera jákvæður undanfarið þessa daga hér í Reykjavík og jafnvel ekki búinn að eyða eins miklu og vanalega því Diddi hefur haldið honum við efnið hehe.. En systir góð gaman að sjá þig á blogginu set þig sem bloggvin á minni síðu.
11. febrúar 2008 klukkan 08:31
4
Brynja skrifar:
Já sjónvarpsvitleysan er ekki öll eins, horfði á ameríska læknasápu í gær, greis anatómí, fjöldabílslys þar sem fólk dó og særðist, hluti af læknaliðinu notaði tímann til að hjartahnoða dádýr milli þess sem það hafði samfarir inn í skúmaskotum spítalans. Ég var vissulega ekki betri manneskja á eftir en tók þægilega hvíld frá hversdagsleikanum á meðan verð víst að viðurkenna það. En Affí til hamingju með skemmtilegt bloggið, hlakka til að fylgjast með því.
Brynja
Brynja
14. febrúar 2008 klukkan 07:53
Gaman að sjá að þú ert farin að blogga og ég mun lesa þetta mér til ánægju, það er ég viss um. Hvernig datt þér þetta í hug? Þú ert líka að ná æ betri tökum á blogginu eins og sést á því að síðasta bloggið er langbest, enda kemur nafn mitt og hugsun þar ítrekað fyrir. Mig langar þó að gera smá athugasemdir. 1. Ég hef aldrei verið áskrifandi að Stöð 2 eða Sýn og ég hef aldrei keypt neina stöð ÞÓ enska knattspyrnan hafi verið sýnd þar. 2. Ég nenni ekki að horfa á dósahlátursþætti frá USA þar sem sófinn er í miðri mynd, stigi á bakvið upp til vinstri, gengið er inn í eldhúsið til vinstri og útidyrnar eru til hægri og atburðarásin er misskilningur sem maður veit hver er áður en hann kemur á dagskrána og er búinn að renna sitt skeið á enda áður en leikararnir eru búnir að leika atriðið. Þetta er bara ég og ef þú eða einhver annar vill horfa á þetta þá er það mál viðkomandi og ég skipti mér ekki af því. Þannig er nú það. Einnig hef ég fundið út að pólitíkin gengur einhvern gang hvort sem ég horfi á fréttir eða kaupi Moggann - þannig að ég sleppi því bara.
3. Pabbi hefur lesið Pollýönnu og þekkir prinsippið - að minnsta kosti fræðilega. 4. Og Oprah - drottinn minn dýri. Eitt er hvað hún bullar í krafti þess að vera orðin sérfræðingur í öllu sem fyrirfinnst í stjarnkerfinu, annað að hún skuli geta mótað skoðanir tugmilljóna Ameríkana með bullinu í sér. Auðvitað er ekki allt bull en sannarlega inni á milli og hún og aðrir gera lítinn greinarmun þar á. Það er þetta með skoðanamótunina sem ég hef miklar áhyggjur af. Mér finnst hún ekki hæf til að mynda stórum hópum manna skoðun. Þannig er nú það.
Haltu áfram systir og ég mun lesa og gera athugasemdir.